Overzicht van de wetgeving rond outplacement


Het beleidskader om en rond outplacement is de laatste jaren stapsgewijs sterk gewijzigd. Ondermeer de economische crisis, het aangepast beleid met betrekking tot de activering van oudere werknemers en tenslotte het eenheidsstatuut liggen aan de basis van de wijzigingen.

 

 

 

Een schematisch overzicht van de belangrijkste wijzigingen in de regelgeving

1992 CAO 51

  • Vrijwillige outplacementbegeleiding
  • In de praktijk voornamelijk voor Kaderpersoneel

2002: CAO 82

Recht op outplacementbegeleiding voor:

  • Alle ontslagen werknemers vanaf 45 jaar
  • Werkzaam in de private sector

Minimumstandaarden voor de begeleiding

2005 Generatiepact

Een pakket aan maatregelen, gesloten door de Federale overheid, om arbeidsparticipatie van ouderen te stimuleren.

2007 december CAO 82 bis

  • Het initiatief tot aanbieden van outplacement verschuift naar de werkgever.
  • De werkgever is verplicht een outplacementaanbod te doen aan elke ontslagen werknemer ouder dan 45
  • De werknemer is verplicht om op dit aanbod in te gaan

2009 De Herstelwet en KB 22 april 2009

Ten gevolge van de crisis komt er een uitbreiding naar alle werknemers ongeacht anciënniteit of leeftijd bij herstructureringen.

2010 Ontwikkeling van het certificeringsysteem Certo door VDAB en Federgon

De VDAB en Federgon hebben een certificeringsorgaan voor de outplacementsector opgericht, genaamd Certo.

Door het Certo-label kunnen de outplacementbureaus een kwaliteitsgarantie geven van hun diensten aan de betrokken bedrijven en werknemers. Zo reguleert de sector zichzelf.

2014 De wijzigingen met betrekking tot outplacement vanaf het éénheidsstatuut

De inwerkingtreding van het éénheidsstatuut vanaf 01/01/2014 impliceerde ook een aanpassing van de outplacementwetgeving.

Het recht op outplacement wordt hierin uitgebreid naar alle werknemers die, door de verbreking van hun arbeidsovereenkomst, recht hebben op een opzegtermijn of opzeggingsvergoeding van minstens 30 weken.